صفحه اصلي درباره ما تماس با ما
در

  منتخب محصولات فرهنگي

بیشتر...



                            حدیث



    درک از امام مهدي
از امام صادق (ع) منقول است كه پيامبر اكرم (ص) فرمودند :
خوشا به حال كسى كه قائم اهل بيت مرا درك كند و به او اقتدا كند قبل از قيامش تابع ائمه هدايت باشد و از دشمنانشان بيزارى بجويد ايشان رفيقان من هستند و گراميترين افراد امت نزد من مى باشند . كمال الدين ـ شيخ صدوق ص 287
أچأڈأ­أ‹ أ‡أ’123 : امام صادق

 


        پايگاه هاي پيشنهادي

آيت الله دري نجف آبادي
نايب رييس هئيت امناء
 

حجت الاسلام و المسلمين
نوري شاهرودي
عضو هئيت امناء مهديه


مقالات

مهدويت

توقيعات

ظهور

غيبت

انتظار

زندگينامه

امام و بانوان

کتب

شعر

پرسش و پاسخ

ادعيه و زيارات

شفايافتگان

نامه اي به امام عج

مشاهدات

ديگر موضوعات

اخبار مهديه

         پايگاه هاي ديگر


سايت مسجد مقدس جمکران  

 پورتال جامع مهدويت 

سايت فرهنگي تبيان

سايت بانک سخنرانيهاي شهيد حاج شيخ احمد کافي

سايت سراج انديشه

سايت فرهنگي شهيد آويني  

راهنماي پايگاه هاي امام مهدي (عح)

جستجوگر پايگاه هاي شيعي

موسسه فرهنگي جمکران ميبد


 
امروز : پنج شنبه 30 آبان 1398 - 23 ربيع الاول 1441 - 21 نوامبر 2019

 


تاريخ خبر: شنبه28/8/1384

با مرزداران حريم تفكر شيعى

ابراهيم شفيعى سروستانى
علماى شيعه در طول دوران پرفراز و نشيب غيبت كبرى همواره چون مرزدارانى جان بركف پاسدار حريم مقدس تفكر شيعى ، با همه ابعاد آن ، اعم از فقه ، حديث، كلام و ...، بوده‏اند و در هر زمان كه احساس كرده‏اند شياطين جن و انس از روزنه‏اى قصد نفوذ و تجاوز به اين حريم مقدس را داشته و در صدد ايجاد شبهه در اذهان ضعفاى شيعه مى‏باشند با تمام توش و توان خويش به مقابله با متجاوزان فرهنگى و غارتگران فكرى پرداخته‏اند.

نكته مهمى كه در بررسى آثار علماى گرانقدر شيعه به چشم مى‏خورد اين است كه هرگز اشتغال آنها در عرصه‏هايى همچون فقه و حديث، مانع از پرداختن به وظيفه اصليشان; يعنى دفاع از حريم اعتقادات شيعى و تبيين و ترويج جانمايه تفكر شيعى ، و يا به عبارتى انديشه ولايت نشده و آنها بطور مستمر خود را رويارو با جريانهايى كه در صدد لطمه زدن به اركان اين انديشه بوده‏اند ، مى‏ديدند و از همين رو، بسته به مقتضيات زمان و با توجه به شبهاتى كه در هر عصر متوجه تفكر ناب شيعى بوده است‏به تدوين كتابها و رساله‏هايى براى پاسخگويى و رد آن شبهات مى‏پرداختند.

مرورى بر آثار علماى بزرگوارى همچون شيخ صدوق (م 381 ق)، شيخ مفيد (328 -413 ق)، شيخ طوسى (385 - 460 ق)، علامه حلى (648 -726 ق)، علامه مجلسى (1037 - 1111 ق) و ... صحبت مدعاى بالا را اثبات كرده و نشان مى‏دهد كه اين بزرگان ، آنى از احوال شيعيان آل محمد(ص)، غافل نشده و در هر زمينه كه احساس كرده‏اند جامعه شيعه دچار ضعف و ناتوانى است‏به تاليف كتاب و رساله پرداخته‏اند. ساير علماى شيعه نيز هر يك در عصر خود چونان خورشيدى درخشيده و به طالبان، نور و روشنايى و حيات و زندگى بخشيده‏اند.

اما در ميان، موضوعات مختلفى كه علماى پيشين بدانها پرداخته‏اند موضوع غيبت امام عصر7، از جايگاه خاصى برخوردار بوده است و علماى شيعه عنايتى خاص به اين موضوع داشته و در اين زمينه دست‏به تاليفات فراوانى زده‏اند، تا جايى كه به نقل كتابشناس بزرگ شيعه مرحوم شيخ آقا بزرگ تهرانى در «الذريعه‏» افزون بر چهل كتاب و رساله با عنوان «الغيبة‏» از سوى فقها، متكلمان و محدثان بزرگ شيعه در طى قرون متمادى به رشته تحرير درآمده است. (1) كه از جمله اين بزرگان مى‏توان به ابومحمد فضل بن شاذان (م 260 ق)، ابوجعفر محمد بن على بن العزافر (م‏323 ق)، ابوبكر محمد بن القاسم البغدادى (م 332 ق)، ابو عبدالله محمد بن ابراهيم بن جعفر النعمانى (م 360 ق)، ابوجعفر محمد بن على بن حسين معروف به شيخ صدوق (م 381 ق) ، ابو عبد الله محمد بن محمد بن النعمان معروف به شيخ مفيد (م‏413 ق)، ابوالقاسم على بن حسن الموسوى معروف به سيد مرتضى علم الهدى (م‏436 ق)، ابوجعفر محمد بن حسن بن على معروف به شيخ طوسى (م 460 ق) و ... اشاره كرد.

حتى پاره‏اى از بزرگان شيعه به تاليف يك كتاب و رساله اكتفا نكرده و كتابها و رساله‏هاى متعددى در زمينه موضوع غيبت موعود آخرالزمان تاليف كردند، چنانكه شيخ مفيد با حدود سيزده رساله (2) و شيخ صدوق (3) با حدود ده رساله در صدر اين سلسله جليله قرار دارند.

اما بدون ترديد آنچه كه همه اين بزرگان را به تلاش و مجاهده براى زدودن زنگارهاى جهل و خرافه از موضوع غيبت آخرين ذخيره الهى حضرت بقية‏الله الاعظم(ع) واداشته ، شناخت و معرفتى بوده است كه آنها نسبت‏به وظيفه خود در قبال موضوع يادشده داشته‏اند، وظيفه‏اى كه از سوى امامان شيعه:، براى علماى اين مذهب ترسيم شده و آنها را وا مى‏دارد كه با تمام توان خود در راه ترويج و تبليغ اين موضوع تلاش كنند. چنانكه در روايتى كه از امام هادى(ع) نقل شده وظيفه علماى شيعه در زمان غيبت‏بدين گونه تصوير شده است:

«لولا من يبقى بعد غيبته قائمكم(ع) من العلماء الداعين اليه و الدالين عليه و الذابين عن دينه بحجج‏الله و المنقذين لضعفاء عبادالله من شباك ابليس و مردته من فخاخ النواصب لمابقى احد الا ارتد عن دين الله و لكنهم الذين يمسكون ازمة قلوب ضعفاء الشيعة كمايمسك صاحب السفينة سكانها، اولئك هم الافضلون عندالله عزوجل.» (4)

«اگر بعد از غيبت قائم شما نبودند علمايى كه مردم را به سوى او مى‏خوانند، و به سويى او را راهنمايى مى‏كنند، و با برهانهاى الهى از دين او پاسدارى مى‏كنند ، و بندگان بيچاره خدا را از دامهاى ابليس و پيروان او و همچنين از دامهاى دشمنان اهل بيت رهايى مى‏بخشند، هيچ كس بر دين خدا باقى نمى‏ماند. اما علماى دين دلهاى متزلزل شيعيان ناتوان را حفظ مى‏كنند، هم چنانكه كشتيبان سكان كشتى را حفظ مى‏كند. اين دسته از علما در نزد خداوند داراى مقام و فضيلت‏بسيارى هستند.»

و در روايت ديگرى نيز كه از امام جعفر صادق(ع) نقل شده است مى‏خوانيم:

«علماء شيعتنا مرابطون فى‏الثغرالذى يلى ابليس و عفاريته ، يمنعونهم عن الخروج على ضعفاء شيعتنا و عن ان يتسلط عليهم ابليس و شيعته و النواصب.» (5)

«علماى شيعه در مرزهايى كه شيطان و ايادى او در پشت آنها كمين كرده‏اند پاسدارى داده و آنها را از اينكه بر شيعيان ناتوان هجوم برند باز مى‏دارند، و اجازه نمى‏دهند كه شيطان و پيروان او و دشمنان اهل بيت‏بر ضعفاى شيعه تسلط يابند. »

همچنين در روايتى از امام جواد(ع) وظايف علماى دين به هنگام غيبت امام از جامعه چنين بيان شده است:

«من تكفل بايتام آل محمد(ص)المنقطعين عن امامهم، المتحيرين فى‏جهلهم، الاسارى فى‏ايدى شياطينهم و فى‏ايدى النواصب من اعدائنا، فاستنقذهم منهم و اخرجهم من حيرتهم و قهرالشياطين برد وساوسهم و قهر الناصبين بحجج ربهم و دلائل ائمتهم، ليحفظوا عهدالله على‏العباد بافضل‏الموانع ، باكثر من فضل‏السماء على الارض و العرش والكرسى والحجب على‏السماء.»

«كسى كه سرپرستى يتيمان ال محمد(ص) را ، كه از امام خود دورافتاده ، در نادانى خويش سرگرادن مانده و در دستان شياطين و دشمنان اهل بيت گرفتار آمده‏اند ، به عهده گيرد و آنها را از چنگال دشمنان رهايى بخشد و از حيرت و جهالت‏خارج سازد و وسوسه‏هاى شياطين را از آنها دور كند، و با دلايل پروردگارشان و برهانهاى امامانشان دشمنان اهل بيت را مقهور سازد، تا عهد خدا بر بندگانش را به بهترين شكل حفظ نمايد، برترى چنين شخصى بر ساير مردم از برترى آسمان بر زمين، و برترى عرش و كرسى و حجابها بر آسمان بيشتر است، و او بر ديگر بندگان خدا فضيلت دارد همچنانكه ماه شب چهارده بر كوچكترين ستاره آسمان فضيلت دارد.» (6)

حال بايد ديد آيا ضرورتهايى كه استوانه‏هاى فقاهت‏شيعه را به تدوين كتاب و نگارش رساله در زمينه شناخت آخرين حجت‏حق و ديگر موضوعات مرتبط يا غيبت امام عصر7 واداشته است از بين رفته است‏يا خير؟

آيا آن نگرانى كه خاطر شيخ صدوق را پريشان ساخته و او را وادار به تاليف كتاب «كمال الدين و تمام‏النعمة‏» نمود، ديگر برطرف شده و جايى براى نگرانى خاطر باقى نمانده است!؟ (7)

آيا آن شبهات و سؤالات گوناگون پيرامون غيبت كه شيخ مفيد را وا مى‏داشت‏براى پاسخ به آنها رساله‏هاى گوناگونى همچون «الفصول العشرة فى‏الغيبة‏» (8) ، «خمس رسائل فى‏اثبات الحجة‏» (9) ، «فى سبب استتار الحجة‏» (10) و ... را به رشته تحرير درآورد ديگر از بين رفته است!؟

آيا آن احساس ضرورتى كه شيخ طوسى را وادار مى‏ساخت كه با همه اشتغالات علمى و درگيرى در عرصه‏هايى همچون فقه، تفسير، حديث و رجال دست‏به تاليف «كتاب الغيبة‏» بزند، ديگر زمينه‏اى ندارد!؟ آيا ديگر هيچ خطرى سرمايه اعتقادى شيعيان آل محمد(ص) را تهديد نمى‏كند!؟

آيا ديگر ضعفاى شيعه به چنان امنيتى دست‏يافته‏اند كه مرزداران حريم تفكر شيعى بتوانند سلاح بر زمين گذاشته و پايان ماموريت‏خود را اعلام كنند!؟

آيا جوانان و نوجوانان كشور كه به تعبير امام راحل قدس‏سره «كشور ائمه هدى و كشور صاحب الزمان(ع)» است، به آن حدى از شناخت نسبت‏به حجت عصر رسيده‏اند كه علماى شيعه و دعوت كنندگان به سوى قائم بتوانند با خاطرى آسوده سر به بالين بگذارند!؟

آيا فكر مى‏كنيد همين كه در هر نيمه شعبان با چند سخنرانى از آن امام غايب ياد مى‏كنيم و مردم را متوجه وظيفه خود نسبت‏به آن حضرت مى‏سازيم براى زمينه‏سازى ظهور كافى است!؟

اينها سؤالهايى است كه در مقطع كنونى متوجه علماى گرانقدر شيعه و بزرگ پاسداران حريم اعتقادات شيعى مى‏باشد.

براستى آيا حوزه‏هاى علميه شيعه ، علماى گرانقدر تشيع ، نهادها و مراكز فرهنگى ، تحقيقاتى و تبليغاتى كشور دين خود را نسبت‏به صاحب اصليشان ، آن وجود شريفى كه امام راحل امت قدس‏سره در شانش فرمود:

«رهبر همه شما و همه ما وجود مبارك بقية‏الله است و بايد ماها و شماها طورى رفتار كنيم كه رضايت آن بزرگوار را كه رضايت‏خداست‏به دست‏بياوريم‏» (11) به انجام رسانده‏اند؟!


پي نوشت :
1- الطهرانى ،الشيخ آقا بزرگ، الذريعة الى تصانيف الشيعة ، بيروت ، دارالاضواء، ج‏16 ، ص‏83 - 75.

2- الرفاعى، عبدالجبار، معجم ما كتب عن الرسول و اهل‏البيت‏9، انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى ، 1371، ج‏9 ، ص‏86 -247

3- همان ماخذ، ص 162 - 240 .

4- الطبرسى، احمد بن على بن ابى طالب ، الاحتجاج ، نجف اشرف ، النعمان للطباعة و النشر، 1368 ه ق ، ج 1 ، ص‏9

5 - همان ماخذ، ص 8 .

6- همان ماخذ، ص‏9.

7- الشيخ الصدوق، ابوجعفر محمدبن على بن الحسين ، كمال‏الدين و تمام‏النعمة، تهران ، دارالكتب الاسلاميه 1395 ق ، ج 1 ، مقدمه كتاب در بيان انگيزه شيخ از تاليف كتاب مزبور.

8 - الرفاعى، عبدالجبار ، پيشين ، ج‏9 ، ص‏86 -247 .

9- ر . ك: همان ماخذ، ص 154.

10- ر . ك: همان ماخذ، ص‏227.

11- صحيفه نور (مجموعه رهنمودهاى امام خمينى 1 ...). ج 14، ص 94، تهران سازمان مدارك فرهنگى انقلاب اسلامى. 1369، ج 14 ، ص 195 .

         بنيانگذار مهديه تهران


حجت الاسلام والمسلمين شهيد حاج شيخ احمد کافي


         برنامه های ندبه و کمیل

دعاي کميل و ندبه آذر ماه 1398


جدول کامل برنامه ها...

         واريز آنلاين به حساب مهديه

         گالري صوتي

قرائت دعاي ندبه 98/8/24

سخنراني دعاي ندبه 98/8/24

فرخنده ميلاد پيامبر اکرم(ص) و امام صادق(ع) 98/8/23
بيشتر...

         مجلات


         ارتباط با ما

درباره ما

 نام
 Email
متن
 

         اشتراک

 نام
 Email